Magpahinga. Nararapat sa iyo iyan!
Tatlong taon na ang nakalipas mula sa iyong huling bakasyon at mayroon kang pagkakataon na pumunta sa isang kakaibang destinasyon sa isang lugar sa ibang bahagi ng mundo. Nais mong pumunta doon sa isang mahabang panahon at narito ang iyong pagkakataon. Ngunit mayroon kang isang loro. Ano ang gagawin mo? Gusto mong pumunta, ngunit ayaw mong iwan ang maliit na lalaki sa sinumang iba dahil natatakot ka na:
1. Siya ay magiging traumatized para sa natitirang bahagi ng kanyang buhay.
2. Sa palagay mo ikaw lang ang isa na maaaring maayos na mag-ingat sa kanya. 3. Maaaring hindi siya ay traumatized, ngunit siya ay baliw sa iyo at sulk at marahil hindi patawarin mo.
Ito ay malamang na hindi mangyayari at narito kung bakit.
Maraming mga tao ang nag-aalala na ito ay pagpunta sa traumatize ang kanilang mga ibon. Pakiramdam nila na kung sila ay umalis, ang kanilang maliit na lalaki ay puputulin at makapagtapos ng lahat dahil nawala sila.
Gagawin ko ito nang malumanay sa iyo: Maaaring hindi ito mangyayari.
Parrots ay medyo madaling ibagay nilalang na ayusin sa pagbabago. Ginagawa nila ito sa ligaw para sa mga eon at magpapatuloy habang nagbabago ang mga kundisyon. Sa Kalikasan, mayroon silang kakayahang umangkop at kailangan nilang malaman ang mga problema. Ang pagbagay na ito ay natural sa kanila o hindi sila makaliligtas.
Ang mga ito ay medyo magandang maliit na problema solvers at kung umalis ka sa umaga upang pumunta sa trabaho, o hakbang upang pumunta sa grocery store, wala silang isang baka tungkol sa na.
Maaaring ito ay para sa isang mas matagal na panahon, ngunit sila ayusin.
Lumakad ako ng ilang ibon para sa mga kaibigan sa aking bahay sa aking panahon at hindi ko nakita ang isang trauma o galit na ibon nang bumalik ang miyembro ng pamilya upang kunin siya. Sa halip tila tunay na masaya na ang kanilang kapamilya ay bumalik at sila ay napakasaya na muling makasama sila.
Kailangan ko ng board sa aking 3 Grays isang oras o dalawa. Dinala ko sila sa bahay ng kaibigan na may mas maraming oras at mas maraming karanasan sa mga ibon kaysa sa gagawin ko. Sa katunayan, ang dalawa sa Grays I pinagtibay ay inilagay sa akin sa kanya upang sila ay tumira sa kanya sa loob ng ilang buwan bago sila inilagay sa akin. Siya rin ang kanilang groomer at sa kabila ng "trauma ng grooming" bawat isa at pagkatapos, gusto pa rin nila siya.
Nang ako ay nagtatrabaho sa Cincinnati Zooas isang guest keeper para sa isang proyekto sa pagsusulat, ako schlepped ito sa kanyang bahay upang manatili sa kanya at ito ay hindi isang problema. Bumalik ako mula sa Cincinnati, umuwi sila sa akin at nagpatuloy ang buhay. Walang pagpapakaabala, walang trauma at walang damdamin.
Paminsan-minsan maaari mong makita ang isang maliit na piraso ng "acting out"; ang isang loro na bumalik sa bahay ay ibabalik ang iyong likod sa iyo o lumabas sa isang sandali, ngunit hindi kailanman tumagal ng higit sa isang araw o dalawa mula sa kung ano ang narinig ko. Kaya hindi ako masyadong nababahala tungkol dito kung mangyayari ito.
Mayroong dalawang mga paraan na maaari mong matiyak na ang iyong mga ibon ay inaalagaan habang ikaw ay pupunta sa isang bakasyon. Maaari kang sumakay sa iyong ibon na may isang kagalang-galang na tao, o maaari kang magkaroon ng isang tao sa araw-araw upang pangalagaan sila. Ang ilang mga tao ay ginusto na magkaroon ng isang tao na dumating sa ilang beses sa isang araw dahil sa tingin nila ito ay mas traumatiko kaysa ilipat ang mga ibon at ang lahat ng kanyang mga bagay-bagay sa isa pang lokasyon.
Medyo masuwerte ako. Mayroon akong dalawang malalapit na kaibigan na tumutulong sa akin sa aking tatlong parrots. Ang aking bahay ay nasa isang condominium building at dalawa sa aking mga kapitbahay sa gusali ay lubos na may kakayahan sa pag-aalaga sa aking mga ibon. Nakipagtulungan sila sa kanila na ganap na hiwalay sa kanilang relasyon sa akin. Nang bumalik ako mula sa dalawang linggo na volunteer stint sa Best Friends Animal Society, lumakad ako sa pintuan ng aking bahay at nakita si Bill na nakaupo sa Pepper sa kanyang paa at si Nan kasama si Parker sa kanyang tuhod. Sila ay tumingin sa akin at ito ay parang sila ay nagsasabi, "Oh, kumusta. Nasaan ka na? "Ngunit walang sulking, walang mga isyu at walang hindi pangkaraniwang pag-uugali ng anumang uri. Tila na ako ay wala na sa trabaho at bumalik sa gabing iyon gaya ng dati.
Ang mga paminsan-minsan ay kumikilos ay ang mga pamilya ng tao. Kapag ang aking kaibigan na si Bill, na nakatira sa aking gusali ay kailangang umalis upang tulungan ang isang kaibigan na magtrabaho sa kanyang bahay, tatawag siya halos gabi-gabi upang maipasok ko ang Grays sa telepono ng nagsasalita.
Gusto Niya akong kumuha ng isang kulay ng nuwes at hihilingin sa kanila na gumawa ng mga trick sa telepono. At oo, nakilala nila ang kanyang tinig at ginawa ang mga trick para sa kanya!
Ito ay nakakatawa sa unang ilang beses ngunit pagkatapos ng tungkol sa dalawang linggo ito ay nakakuha ng isang maliit na gulang. Ngunit ginawa ko ito para kay Bill. Hindi ko talaga iniisip na ang mga ibon ay nagbigay ng isang hoot sa isang paraan o sa iba pa bukod sa pagkakataon na kumita ng isang kulay ng nuwes, ngunit kailangan ni Bill ang kontak sa kabila ng katotohanan na hindi niya makita ang mga ito. Nasiyahan siya sa pagdinig sa kanila na nagsasabing "Salamat." Nang tanungin niya sila kung ano ang mga mahahalagang salita at naririnig din nila ang kanilang pangalan.
Namin ang lahat ng kailangan ng isang piraso ng isang pagbabago. Kaya hindi ako mag-alala tungkol sa pagkuha ng ilang oras para sa iyong sarili. Makakakita ka ng refresh, relaxed at renewed. At wala itong gagawin kundi pagbutihin ang iyong kaugnayan sa iyong kawan.
Nararamdaman ko rin na ang pagbabago sa regular na gawain ay mabuti para sa kanila. Ang pag-iingat ng mga bagay na sariwa sa mga bagong gawain, mga bagong tao at kahit na isang iba't ibang kapaligiran minsan ay isang bagay na kailangan nating lahat. Naniniwala ako na ito ay sa kalikasan ng lahat upang tangkilikin ang pagtugon sa mga bagong tao, nakikita ang mga bagong bagay at sinusubukan ang ibang bagay. Pakiramdam ko na ang aming mga ibon ay hindi naiiba kaysa sa amin sa kahulugan na iyon.
Alin ang dahilan kung bakit kailangan mong gawin ang bakasyon na iyon.